
ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် တောခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုတောခွေးသည် အလွန်သနားကရုဏာ ကြွယ်ဝပြီး၊ အလွန်ညှာတာတတ်သည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော် သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို အလွန်ချစ်ခင်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ တောခွေးသည် တောထဲ၌ အစာရှာထွက်သည်။ သူသည် အလွန်ဆာလောင်နေသည်။ သူသည် သားကောင်တစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်။
ထိုအချိန်၌ မြေခွေးတစ်ကောင်သည် သူ၏ ခြေထောက်၌ ဒဏ်ရာရရှိကာ သေခါနီး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲကာ အကူအညီ မရရှိ။
“ကူညီပါဦး၊ ကူညီပါဦး!” ဟု မြေခွေးက အားနည်းစွာ အော်ဟစ်လေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေး၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ အလွန်သနားကရုဏာ ဖြစ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ ဆာလောင်မှုကို မေ့လျော့ကာ မြေခွေးထံသို့ ပြေးသွားလေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆင်းရဲလှပါသနည်း” ဟု တောခွေးက မေးလေသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ ကျွန်ုပ်သည် ဒဏ်ရာရရှိပြီး၊ အစာငတ်ပြတ်နေပါသည်” ဟု မြေခွေးက ညည်းတွားလေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေး၏ အဖြစ်ကို ကြားသောအခါ သူ၏ ဆာလောင်မှုကို မေ့လျော့ကာ မြေခွေးအား ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လေသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစာကို မြေခွေးအား ပေးအပ်လေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ ဤအစာကို ယူ၍ စားလော့။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကူညီလိုသည်” ဟု တောခွေးက ပြောလေသည်။
မြေခွေးသည် တောခွေးပေးသော အစာကို စားသောက်ပြီးနောက် အားအင် ပြန်လည် ရရှိလေသည်။ သူသည် တောခွေးအား ကျေးဇူးတင်လေသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား အဘယ်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရပါမည်နည်း” ဟု မြေခွေးက မေးလေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကျေးဇူးဆပ်ရန် မလိုပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကူညီခဲ့ခြင်းသည် ပင် ကျွန်ုပ်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ကောင်းမှု ဖြစ်ပါသည်” ဟု တောခွေးက ရိုးသားစွာ ပြန်ကြားလေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေးအား ကူညီပြီးနောက် သူ၏ အပေါင်းအဖော် သားရဲတိရစ္ဆာန်များထံသို့ ပြန်သွားလေသည်။ သူသည် သူ၏ ကရုဏာစိတ်ကို သူတို့အား ပြောပြလေသည်။
“အပေါင်းအဖော်တို့၊ ကျွန်ုပ်သည် မြေခွေးတစ်ကောင်အား ကူညီခဲ့သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာရရှိပြီး၊ အစာငတ်ပြတ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အစာကို သူအား ပေးအပ်ခဲ့သည်” ဟု တောခွေးက ပြောလေသည်။
သားရဲတိရစ္ဆာန်များသည် တောခွေး၏ ကရုဏာစိတ်ကို ကြားသောအခါ အလွန်ကြည်နူးကြသည်။ သူတို့သည် တောခွေးအား ချီးကျူးကြသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ အသင်သည် အလွန်သနားကရုဏာ ကြွယ်ဝသော တောခွေး ဖြစ်သည်။ အသင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သူရဲကောင်း ဖြစ်သည်” ဟု သားရဲတိရစ္ဆာန်များက ပြောလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ တောခွေးသည် သနားကရုဏာ၏ အရေးပါပုံကို ပို၍ နားလည်သည်။ သူသည် သူ၏ ကရုဏာစိတ်ကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းသည်။ သူသည် အခြားသူများအား ကူညီရန် အမြဲတမ်း အသင့် ဖြစ်နေသည်။
ဤဇာတ်တော်သည် သနားကရုဏာနှင့် ကရုဏာစိတ်တို့၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ သနားကရုဏာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
— In-Article Ad —
သနားကရုဏာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါးအား ကူညီခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပို၍ ချမ်းသာစေသည်။
ပါရမီ: သနားကရုဏာ
— Ad Space (728x90) —
231Dukanipātaမဟာကပိမင်းနှင့် မျောက် ရှေး၊ ရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာကပိမင်းအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ ...
💡 အကောက်ကြံသူ၊ အလိမ်အညာတတ်သူတို့သည် အဆုံးတွင် အရှက်ရတတ်သည်။ အမှားကို နောင်တရ၍ ပြင်ဆင်လျှင် အသစ်သော အကျိုးစီးပွားကို ရရှိနိုင်သည်။ သနားခြင်း၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းတရားတို့သည် အလွန် အရေးကြီးသည်။
237Dukanipātaကုက္ကုရဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက ဟိမဝန္တာတောအုပ်ကြီးထဲမှာ ကျားတစ်ကောင်၊ မျောက်တစ်ကောင်တို့ဟာ အလွန်ရင်းနှီးတ...
💡 အမှန်တရားကို ပြောဆိုခြင်းသည် အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ အမှားကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားဘဲ ရိုးသားစွာ ဝန်ခံခြင်းသည် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါသည်။
167Dukanipātaသုဝဏ္ဏဟံသဇာတ်ရှေးအခါက မဂ်တိုင်းပြည်၌ ကြွယ်ဝသော သစ်ပင်ပန်းမန်နှင့် ပြည့်စုံပြီး လူတို့သည် ငြိမ်းချမ်း...
💡 ဤဇာတ်တော်သည် လောဘကို ဖယ်ရှားခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ပြသလျက်ရှိ၏။ မိမိ၏ အဆင်းအရောင်ကို မမက်မောခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ဂုဏ် ဖြစ်၏။ လောဘကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်နိုင်၏။
176Dukanipātaအာလောကဒေဝီ ဇာတ်တော် မဟာသက္ကရာဇ် ၈၂၄ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၁၄) ရက်နေ့၊ သောကြာနေ့။ မြတ်စွာဘုရာ...
💡 အလင်းရောင်သည် အသိဉာဏ်၊ အလှအပ၊ ဘဝတိုးတက်မှုတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ အမှောင်သည် ပျက်စီးခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်းတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ခြင်း၊ အမှားကိုဝန်ခံ၍ ပြင်ဆင်ခြင်းတို့သည် ဘဝကို တိုးတက်စေသည်။
170Dukanipātaနိမိရာဇ် ဇာတ်တော် အံ့မခန်းဖွယ် ကောင်းလှသည့် နိမိတ်များ ရှေးရှေးအခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည...
💡 ဤဇာတ်တော်သည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ကောင်းမှုကံ၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ပြသလျက်ရှိ၏။ ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်ခြင်းသည် နတ်ပြည်သို့ ရောက်စေ၏။ သူတစ်ပါးတို့အား ကူညီထောက်ပံ့ခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးသော အလှူ ဖြစ်၏။
270Tikanipātaမုဆိုးနှင့်ကြက်တူရွေးရှေးရှေးတုန်းက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားခါစ အချိန်အခါ၌၊ ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိမြို့အနီးတ...
💡 မိဘအပေါ် သဒ္ဓါတရားထားရှိခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော အကျင့်ကောင်း ဖြစ်ပါသည်။ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ကောင်းမှုကုသိုလ်တိုင်းသည် အကျိုးပေးကြီးမားလှပါသည်။
— Multiplex Ad —